BLAF JIJ MAAR BRUTUS

De mediator heeft maanden zijn best gedaan. De notaris heeft de woning gesplitst, de accountant heeft de pensioenen verevend en de advocaten hebben elkaar bijna in de haren gevlogen over de inboedel. En dan staat er nog één ding open: Brutus, een chihuahua van drie kilo met de uitstraling van een Masstif.

Juridisch gezien is de positie van Brutus in Nederland eigenlijk heel simpel — en tegelijk nogal kil. Brutus is een roerende zaak. Geen rechtssubject, geen rechthebbende, gewoon eigendom. Brutus staat in de boeken ergens tussen de fiets en de Nespresso-machine. De rechter kijkt naar wie Brutus heeft aangeschaft, wie er op de factuur staat, en — bij gemeenschap van goederen — in wiens vermogen het valt.

Buiten gemeenschap van goederen wordt het al een stuk lastiger. Is Brutus een huwelijkse gift? Aangeschaft met privévermogen? Meegebracht uit een vorige relatie? In de praktijk eindigt dit in zittingen waarbij kassabonnen van drie jaar oud worden bovengehaald en dierenartsfacturen als bewijs van “feitelijke verzorging” op tafel komen. Alsof Brutus straks zelf aangeeft aan welke kant van de rechtszaal hij het liefst zit.

Wat wel verandert: rechters kijken steeds vaker ook naar de feitelijke band. Wie zorgt er dagelijks voor Brutus? Bij wie woont Brutus? Sommige rechters wijzen zelfs een informele omgangsregeling toe, ook al staat dat nergens in de wet. Het Burgerlijk Wetboek kent geen omgangsrecht voor huisdieren — maar empathie sluipt de rechtszaal altijd wel ergens binnen.

In Duitsland en Oostenrijk is inmiddels wettelijk geregeld dat huisdieren geen gewone spullen zijn en dat het welzijn van het dier meespeelt bij de verdeling. Nederland is daar nog niet. We behandelen katten en honden dus nog steeds als meubels, ook al jankt geen enkel meubel als jij de deur uit loopt.

De praktische les: regel het vooraf. In het samenlevingscontract of de huwelijkse voorwaarden. Wie is eigenaar, wie betaalt de kosten, wat gebeurt er bij scheiding. Onromantisch? Ja. Maar Brutus verdient beter dan een rechtszaak die draait om de vraag wie het oudste bonnetje van de kennel heeft bewaard.

En mocht u er echt niet uitkomen: co-ouderschap werkt ook voor honden. Vraag het maar aan Brutus en Conchita van Rooij Advocaten.

mr. M.dl.C.C.C. (Conchita) van Rooij
Advocaat
www.vanrooijadvocaat.nl