De illusie van controle

Ondernemers hebben vaak een brede kennis. Soms zelfs iets té breed.

We starten een bedrijf vanuit expertise. Daar zit de kracht, daar zit onze energie en daar komen onze klanten voor. Maar ergens onderweg verandert er iets. We blijven niet alleen doen waar we goed in zijn, we gaan ook alles daaromheen oppakken.

Van offertes tot systemen. Van personeelszaken tot marketing. En als de printer het niet doet, kijken ze vaak ook nog jouw kant op.

Ergens voelt dat logisch. Jij weet hoe het moet, je wilt tempo houden en je wilt dat het goed gebeurt. Dus pak je het zelf op. Dat is controle. Grip houden op je bedrijf.

Maar de vraag is of dat past bij je visie.

Controle geeft overzicht, maar het heeft ook een keerzijde. Hoe meer jij zelf blijft doen, hoe minder jouw bedrijf zonder jou kan functioneren. Dat is geen probleem als je bewust kiest om het kleinschalig te houden, dicht bij jezelf.

Het spel verandert echter op het moment dat je wél wilt groeien.

Personeel inhuren, meer opdrachten scoren en met elkaar zorgen dat er op tijd wordt geleverd, staat niet automatisch gelijk aan groei. Oké, je omzet groeit. Maar de echte groei zit in bouwen aan iets dat groter moet worden dan jijzelf. En daar hoort een andere manier van werken bij.

Eerst bén je het bedrijf. Maar zodra er meer mensen bij komen en je uit handen gaat geven, zou die rol moeten verschuiven. Dan ga je richting geven, een koers bepalen die de weg naar jouw doel leidt.

En daar gaat het vaak mis. Wat eerst snelheid opleverde, begint ineens te vertragen. Besluiten blijven hangen omdat ze via jou verlopen. Mensen wachten af, omdat ze gewend zijn dat jij het oplost. De processen zitten nog in je hoofd, maar moeten in de organisatie landen. En voor je het weet, ben je niet meer aan het bouwen, maar houd je alles draaiende. En dat is geen schaalbare manier van werken.

De echte vraag is niet: hoe houd ik controle?

De vraag is: waar is controle nog nodig en waar zit het mij inmiddels in de weg?

Want goed delegeren gaat niet alleen over taken uit handen geven, maar over het maken van keuzes. Over het inrichten van je organisatie op een manier die niet afhankelijk is van jouw aanwezigheid bij elke stap. Het gaat over loslaten.

Dat betekent dat dingen soms anders gaan dan jij zou doen. Misschien zelfs minder perfect. Maar vaak wel sneller en uiteindelijk beter voor het geheel.

Mijn groei is ontstaan door te kiezen voor schaalbaarheid. Geen groot kantoorpand met een eigen kamer. Wel een eigen team. En ik heb die verandering zelf ervaren. Niet alleen in mijn agenda, maar ook in mijn rol. Er is ruimte ontstaan. Voor overzicht. Voor richting. Voor het maken van keuzes die verder gaan dan vandaag.

Dus als je merkt dat alles nog steeds via jou loopt, stel jezelf dan eens een andere vraag.

Niet: hoe houd ik grip? Maar: wat ben ik eigenlijk aan het bouwen?

Saskia Brakenhoff | ViaLef! | www.vialef.com